» قضاوت

چقدر زود بزرگ شدم چشم بهم بزنم دو سه دهه دیگه هم تموم میشه ، کاش همیشه بچه می موندم : خنده و ذوق های بی دلیل ، شاد شدن با چیزهای کوچیک ، گریه های بدون ترس ، فارغ از هر چه دغدغه .... بزرگ که میشی باید تحمل کنی ، سخت بشی ، بسوزی و دم نزنی ، راحت نمی تونی گریه کنی مگر تو تنهاییت ، نباید ضعف نشون بدی ، مسئولیت داری باید خوب از عهده اش بر بیای .... حتی با بزرگ شدن هر کسی یک کودک درون داره یه جاهایی گاهی خودشو نشون میده حالا خودآگاه یا ناخودآگاه چرا بعضی ها به حساب لودگی میزارن ؟! چرا به این فکر نمی کنن شاید همون لحظه غمهاش فراموشش شده؟! ... اصلا ماها بزرگ شدیم واسه قضاوت!

این اخلاق بد رو اصلاح کنیم .... من از خودم شروع می کنم ، چهل روز بتونی کاریو انجام ندی اون عادت ترک میشه و نهادینه میشه ، از تاریخ 96/09/19 تا 96/10/29 به مدت چهل شب هیچکسی رو قضاوت نمی کنم و درمورد مسئله ای نظر نمیدم!