امروز بعد از اتمام کلاسم درست تو تاریکی شب و سرما ، بعد از گرفتن تاکسی و گذشت چند دقیقه و شروع صحبتهای آروم آروم پیرزن خسته ، آفرین به غیرتش |غیرت ربطی به زن و مرد بودن نداره| ، و شنیدن رنج های یک مادربزرگ مهربان که دیگه از سن کارش گذشته خجالت کشیدم که نتونستم واسش کاری انجام بدم .... همه ی آدمها شر...

چقد دل گرفتگی بده همش احساس تنهایی می کنی ، دلگرفتگی آدمها نشأت گرفته از نارضایتی از زندگیه ... منم همینطورم ، این همه سال رفت و نمیدونم چیکار کردم ، همین الان هم سر در گمم ... خسته ام از این وضع و از این پوچی ... آدم باید کسی رو داشته باشه که باهاش دردودل کنه اما وقتی فکر عواقبشو می کنی پشیمون میشی...

چقدر زود بزرگ شدم چشم بهم بزنم دو سه دهه دیگه هم تموم میشه ، کاش همیشه بچه می موندم : خنده و ذوق های بی دلیل ، شاد شدن با چیزهای کوچیک ، گریه های بدون ترس ، فارغ از هر چه دغدغه .... بزرگ که میشی باید تحمل کنی ، سخت بشی ، بسوزی و دم نزنی ، راحت نمی تونی گریه کنی مگر تو تنهاییت ، نباید ضعف نشون بدی ، ...

دیشب تا حدودای ساعت 3 بیدار بودم و همش فکر فکر فکر ... نمیدونم چطور دیوونه نشدم تاحالا .... صبح با زنگ ممتد گوشی بیدار شدم ، از اونجایی هم که نصف کارهای دانشگاهمو انجام دادم یک قسمتش موند بی خیال شدم و راهی دانشگاه شدم خیلی هوا شرد شده ، تو کتابخونه اون قسمت مونده هم به کمک همکلاسی گرامی انجام شد و ...